Waarom is vandaag een mooie dag om herinneringen op te halen?

Na een hele lange pauze ben ik weer aan het schrijven aan mijn boek. Dat betekent dat ik ook het bloggen weer op kan pakken. En vandaag is daar een mooie dag voor. Vandaag is het namelijk 14 december 2015, de 47e geboortedag van Wanda.

Ik deel hier ook een verjaardagsfoto van mijn zusje Wanda. Ze werd toen 7 jaar. Ik heb warme herinneringen aan haar en aan deze dag, omdat ze nog steeds elke dag een gekoesterd onderdeel is van mijn leven. En omdat ik me de verjaardag op deze foto nog goed kan herinneren.

IMW-B1501 - verjaardagsfoto Wanda 7 jaar

 

Het is geen verdrietige dag voor mij. Wel ben ik me altijd heel bewust van haar verjaardag. Deze dag is voor mij verbonden met haar, met haar geboorte, met de feestelijke decembermaand, met de maand waarin ze haar verpletterende diagnose kreeg. Ik herinner graag alle fijne dingen, de warme herinneringen, haar mooie eigenschappen, haar schoonheid, haar ambities en onze gezamenlijke avonturen, herinneringen en jeugd. De muziek die we samen maakten, de vakanties die we samen vierden, waar we om moesten lachen en de toekomstplannen die we aan elkaar toevertrouwden.

 

Vandaag is dus een goede dag om daarbij stil te staan. Een goede dag om me met haar te verbinden en een goede dag om het schrijven weer op te pakken. Ik heb inmiddels ruim 28.000 woorden geschreven aan dit boek en momenteel pak ik de draad weer op in het tweede deel van hoofdstuk 8 – ROUTE: onmisbaar voor elke reis. De ROUTE is hoe ik mijn reis beschrijf op een manier die jou ook kan helpen. Hierover heb ik dit blogartikel geschreven – alweer een hele tijd geleden.

 

Dit deel gaat over de T in ROUTE: Toon je kwetsbaarheid. En ik deel hier een kort, persoonlijk fragment met je:

Ongeveer vijf jaar later voelde ik ruimte om mijn rouwproces op te starten. Het verbaasde mij dat dit niet meteen lukte. Ik had de knop wel meteen om kunnen zetten na het schokkende nieuws, maar om deze weer aan te zetten, dat was een heel ander verhaal. Wel besefte ik dat ik nu iets ging doen waar mijn familieleden vijf jaar geleden mee waren begonnen. We liepen dus niet echt in de pas. Al snel ontdekte ik ook dat niemand in mijn omgeving door had dat ik mijn rouwproces had uitgesteld. Ik had er nauwelijks over gesproken, en al helemaal niet over wat het met mij had gedaan en nog steeds deed. Door alles binnen mezelf te houden, had ik de indruk gewekt dat ik alles prima had verwerkt. Hier moest snel verandering in komen, en ik koos ervoor om mijn kwetsbaarheid wat meer te laten zien.

 

Misschien herken je hier iets in. Mogelijk ook niet. Toch is dit iets wat ik beluister bij veel volwassenen die een broer of zus moeten missen. En dat is de oorsprong van mijn motivatie om veel te delen. Mij heeft het geholpen om herkenning te vinden in verhalen en ervaringen van anderen. Ik kan me niet voorstellen dat ik daar de enige in ben.

 

Vandaag is voor mij een mooie dag om herinneringen op te halen. Om mijn motivatie om verder te schrijven weer aan te wakkeren. Om te delen, kwetsbaarheid te tonen en te verbinden.

 

Ik lees altijd graag reacties op mijn blog. Heb jij een speciale dag waarop je mooie herinneringen koestert aan iemand die je mist?



Hartelijke groeten,
Saskia

 

PS – wil je mijn berichten in je mailbox ontvangen? Vul dan hier je naam en e-mailadres in.

1 Comment on “Waarom is vandaag een mooie dag om herinneringen op te halen?

  1. Lieve Saskia, Dank voor je openheid en het kwetsbaar opstellen. Je verhaal is herkenbaar. Ruim 30 jaar geleden verloor ik plotseling een hele goede vriendin. Sylvia heet ze. Pas 3 wkn geleden tijdens de Breakthrough to Succes kon ik het laatste stukje verdriet verwerken, samen met haar. Nu kan ik weer met een lach aan de geweldige dingen van haar denken. Ja, dat maakt het een mooie dag om herinnergen op te halen. Thanks

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *