Twijfel jij wel eens?

Zo vlak voor het uitgeven, lanceren en presenteren van mijn boek Ik mis Wanda – Je broer of zus verloren? slaat de twijfel geregeld toe. Dagelijks, zelfs. Op vlakken die ik niet had kunnen bedenken. Ken je dat? Dat je over de dingen waar je zo van overtuigd bent, toch ineens kan twijfelen?

Ik kom dit in deze periode dagelijks tegen. Ik besef dat dit iets heel menselijks is, en dat ook mij niets menselijks vreemd is. Lastig vind ik het soms wel, en een van mijn krachtigste medicijnen tegen twijfel is schrijven. Mediteren is een ander krachtig medicijn voor mij, maar ik wil nu even blijven bij dat schrijven.

Nu ik de boekpresentatie heb gepland, mijn boek dus echt naar de drukker gaat, en er 1001 dingen te regelen zijn is mijn twijfelduiveltje heel actief. Dat twijfelduiveltje zaait allerlei gedachten in mijn hoofd en daar heb ik het bij vlagen behoorlijk druk mee.

En als je gehoor blijft geven aan de van het twijfelduiveltje… dan ontgaat je de lust… ik deel hier even met je welke vragen mij de moed bijna ontnamen om door te zetten met mijn boek:

 

Wist je dat?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • Zit iemand wel te wachten op dit boek?
  • Heb je geen professionele redacteur nodig?
  • Waarom zet je jezelf zo onder druk?
  • Wat gaan je familieleden hiervan vinden?
  • Schrijf je dit boek niet gewoon voor je eigen rouwproces?
  • Krijg je het wel op tijd af?
  • Waarom vraag je geld voor je boekpresentatie?
  • Wat ga je zeggen op de boekpresentatie?
  • Hoeveel mensen willen zoiets nou lezen?

Gelukkig heb ik daar slechts tijdelijk last van. Ik heb een medicijn dat daar tegen helpt, dat noemde ik al. Voor mij is dat schrijven. Wat schrijf ik dan, vraag je je misschien af?

Ik ga dan mijn antwoord schrijven op alle vragen. Vragen die mijn twijfelduiveltje mij stelt, vragen die anderen mij stellen, en vragen die de meeste mensen wel eens hebben… Ik schrijf die vragen op, ga dan als een gek 5 minuten ongestoord mijn antwoord schrijven. Heel verhelderend. Want wat ik keer op keer ontdek, is dat mijn ant

woorden kloppen. Dat mijn antwoorden vanuit mijn essentie komen, dat mijn antwoorden precies weergeven waarom ik dit boek ben gaan schrijven.

En zo kreeg ik weer zo helder voor ogen hoe ik tot het schrijven van dit boek ben gekomen, in november 2008, precies tien jaar geleden. Wat is me zo helder geworden? Voordat ik die vraag beantwoord, stel ik vijf vragen aan jou:

  1. Wist je dat ik 8 jaar geleden 125 van mijn warme connecties heb gevraagd om mij te steunen in het schrijven van dit boek? 
  2. Wist je dan van die 125 mensen er 34 mij vertelden dat ze zo blij waren dat ik dit boek ging schrijven…. omdat zij zelf ook een broer of zus waren verloren… ? 
  3. Wist je dat ik die 34 mensen persoonlijk kende, al jaren en jaren… en dat ik van 32 van die 34 NIET wist, tot op dat moment, dat zij ook een broer of zus hadden verloren?
  4. Wist je dat dit voor mij de allerbelangrijkste reden was om mijn boek daadwerkelijk te gaan schrijven en uitgeven?
  5. Wist je dat ik het boek ben gaan schrijven dat ik zelf heel graag zou hebben gelezen, 19 jaar geleden?

    Jij hebt mijn antwoorden vast niet nodig om te begrijpen waarom ik het weer helemaal helder heb waarom en voor wie ik dit boek schrijf.

    Ik kijk voor vertrouwen uit naar 14 december 2018. De dag waarop ik mijn boek presenteer, in liefdevolle herinnering aan mijn zusje Wanda. Wil je daar bij zijn? Dat kan. Klik dan hier om je aan te melden: https://blogatelier.nl/imw-boekpresentatie/ 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *