De schok – oorsprong van de reis

Op 22 december 1998 werd Wanda geopereerd. Ik was de avond ervoor al naar het AMC in Amsterdam gekomen, om naast haar in haar kamer te slapen, haar te steunen en haar de volgende ochtend vroeg naar de operatiekamer te kunnen brengen. De rest van de dag heb ik in de omgeving doorgebracht, uren wachtend op een telefoontje over het verloop van de operatie. Dat telefoontje kwam vroeg in de middag. Het nieuws was verpletterend: na 4 jaar was de kanker terug, in hevige vorm.

Opereren had geen zin meer. Ik was zes maanden zwanger van ons tweede kindje. De schok was zo groot dat ik een hele harde buik kreeg die bleef. Een bekende heeft me met mijn auto naar het ziekenhuis gereden. Daar werd ons onomwonden verteld dat Wanda geen jaren, geen maanden maar waarschijnlijk nog maar weken te leven had.

AMC

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zo begint hoofdstuk twee van mijn boek Ik mis Wanda. In dit hoofdstuk schrijf ik over de schok die een (aanstaand) overlijden van een broer of zus teweegbrengt.

 

 

Er komen vragen aan de orde zoals:

  • Hoe kreeg je het schokkende nieuws te horen?
  • Wie heeft jou het nieuws verteld?
  • Waar was je toen je het hoorde?
  • Wat is het eerste wat je dacht?
  • Waarom voelt het zo onwerkelijk?
  • Wat betekende dit voor jou?

In dit stadium overheerst de schok, en begin je nog maar net te ontdekken dat er heel veel gevolgen zijn. Je ziet nog niet in dat deze schok de oorsprong is van een reis. Een reis van verdriet naar verder.

In mijn vorige bericht beschreef ik de ROUTE, mijn methode waarmee je jouw reis bewust en in positieve zin kunt afleggen en zo van verdriet naar verder komt. Dit komt pas later aan de orde in het boek. Wel sluit ik elk hoofdstuk af met een tip of suggestie die kan helpen bij de reis van verdriet naar verder. Ook hoofdstuk twee eindigt met een mooie en praktische suggestie die je kunt uitvoeren: elke stap telt.

 

Wil jij iemand helpen die ook een broer of zus moet missen? Stuur ze dan de link naar dit blog toe!

Plaat ook jouw vragen, opmerkingen en aanvullingen in het reactieveld hieronder.

Daar zou je niet alleen mij heel blij mee maken, maar ook anderen mee kunnen helpen!

 

2 Comments on “De schok – oorsprong van de reis

  1. Heh Saskia, sorry voor het verlies van je zus. Herkenbaar helaas.
    Mijn zus moest haar oudste zoon van 13 jaar begraven. Heftig!
    Ik herinner me nog zijn laatste Sinterklaas-avond, een feest waar vooral mijn moeder altijd haar ziel en zaligheid in legde.
    Hij was eigenlijk al te ziek, maar hij moest en zou komen. Hij was er dus ook. Zijn laatste Sinterklaas-avond. We wisten het allemaal.
    Hij is in januari overleden en begraven op de verjaardag van mijn oudste zoon. Mijn beide zoons waren niet aanwezig, ik vond ze te jong.
    Heftig. Vergeten doe je ’t nooit, je focussed meer op de positieve dingen. Mijn zus haar huwelijk stortte in daarna en haar 2 andere
    kinderen hebben er flinke littekens van mee gekregen.
    Mijn zus heeft al snel een stichting opgericht die nu al jaren groeit, om ouders met kinderen met die ziekte te helpen. Ben had progeria.
    Een verouderingsziekte die eenmaal op de 8 miljoen kinderen voorkomt. Ben was het eerste en jarenlang het enige kind in Europa
    die de ziekte had. Gelukkig zijn via het internet nu sneller connecties te maken, zeer belangrijk als zelfs artsen niet weten hoe of wat.
    Door mijn zus hebben hebben erg veel kinderen, ouders en artsen veel gehad aan wat Ben ons heeft gegeven en hun strijd voor meer bekendheid en
    snellere medicijnen gaat onvervaard door.
    Het was een eer Ben gekend te hebben.
    Ik wens je sterkte!
    Anita
    http://www.TribalRainmakersClub.com
    http://progeriafamilycircle.blogspot.nl/p/how-you-can-help.html

    1. Hoi Anita, ik zie jouw bericht nu pas…. Hartelijk dank voor je ontroerende reactie. Wat een verdrietig verhaal over de ziekte en het overlijden van jouw neefje Ben. Progeria is niet zo bekend, maar wel heel heftig. Mooi dat jij je vereerd voel Ben in je leven te hebben gehad. Zo voel ik dat ook over Wanda. Ik wens jou ook veel kracht, licht en liefde. Heel veel mensen krijgen te maken met het verlies van een dierbare. Over veel aspecten wordt niet of weinig gesproken. Bloggen en het internet bieden mooie kansen om kennis, ervaringen en lief en leed te delen, zodat anderen een stukje worden gesteund en geholpen. Dankjewel voor jouw verhaal!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *